De veldtocht naar België, de blokkade van Lissabon en de inname van Ancona zijn de drie karakteristieke heldendaden waarmee onze JUSTE-MILIEU-regering naar buitenuit haar kracht, haar wijsheid en haar heerlijkheid heeft laten gelden; in het binnenland plukte zij al even roemrijke lauweren, onder de pijlers van het PALAIS ROYAL, en in Lyon en Grenoble. Nooit stond Frankrijk lager aangeschreven in het buitenland, zelfs niet in de tijd van MADAME DE POMPADOUR of MADAME DUBARRY. Men kan tegenwoordig wel zien dat er ergere dingen bestaan dan een maîtressenbewind. In het BOUDOIR van een galante dame valt er nog altijd meer eer te vinden dan aan de COMPTOIR van een bankier.
En de aanhangers van het ministerie – dat is te zeggen, de ambtenaren, de bankiers, de gezette burgers en de BOUTIQUIERS – die maken het alleen maar erger als ze ons weer eens al lachend verzekeren dat we met ons allen in de allervreedzaamste toestand leven; dat de thermometer van het volksgeluk – namelijk de koers van de staatspapieren – gestegen is; dat de OPÉRA nog nooit zo gebloeid